சிங்களரும் தமிழரும் ஒன்றே இலங்கை சிங்கள மக்களின் மரபணு வரலாறு

 Rajasekar Pandurangan :  சிங்களரும் தமிழரும் ஒன்றே
இலங்கை சிங்கள மக்களின் மரபணு வரலாறு: புதிய ஆய்வுகள் வெளிப்படுத்தும் உண்மைகள் என்ன?
இலங்கைத் தீவானது பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக பல்வேறு கலாச்சாரங்கள், மொழிகள் மற்றும் இனங்களின் சங்கமமாகத்  திகழ்ந்து வருகிறது.
 இந்தியாவின் தென்கோடியில் அமைந்துள்ள இந்த அழகிய தீவு, 
வரலாற்றின் பக்கங்களில் எப்போதும் ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. 
இலங்கையின் மக்கள்தொகையில் பெரும்பான்மையாக உள்ளவர்கள் சிங்கள மக்கள் ஆவர். இவர்களின் தோற்றம், வரலாறு மற்றும் இவர்களுக்கும் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளுக்கும் உள்ள தொடர்பு குறித்து பல நூற்றாண்டுகளாக விவாதங்கள் நடைபெற்று வருகின்றன.
மகாவம்சம் போன்ற வரலாற்று நூல்கள் சிங்களவர்களின் தோற்றத்தை வட இந்தியாவுடன் இணைக்கின்றன. அதேவேளையில், புவியியல் ரீதியாக அவர்கள் தென் இந்தியாவுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையவர்கள். இந்த இரண்டு கருத்துக்களில் எது சரியானது? 
அல்லது இரண்டுமே உண்மையானதா?  

 என்ற கேள்விகளுக்கு விடை காணும் முயற்சியாக ஒரு புதிய மற்றும் விரிவான மரபணு ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

இந்தக் கட்டுரையானது, "சயின்ஸ் டைரக்ட்" (ScienceDirect) மற்றும் பிற அறிவியல் தளங்களில் வெளியான "இலங்கை சிங்கள இனக்குழுவின் மக்கள்தொகை வரலாற்றை மறுகட்டமைத்தல்" (Reconstructing the population history of the Sinhalese, the major ethnic group in Śrī Laṅkā) என்ற தலைப்பிலான ஆய்வுக்கட்டுரையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இந்த ஆய்வை பனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகம் (இந்தியா), கொழும்பு பல்கலைக்கழகம் (இலங்கை), மற்றும் பீர்பால் சஹானி தொல்லுயிர் அறிவியல் நிறுவனம் (இந்தியா) ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் இணைந்து நடத்தியுள்ளனர்.
இந்த ஆய்வின் முடிவுகள் இலங்கையின் வரலாறு குறித்து நாம் இதுவரை கொண்டிருந்த சில நம்பிக்கைகளை உறுதிப்படுத்துவதாகவும், சில புதிய ஆச்சரியமான தகவல்களை வெளிப்படுத்துவதாகவும் அமைந்துள்ளன.
ஆய்வின் பின்னணி மற்றும் நோக்கம்
இலங்கையின் மொத்த மக்கள்தொகையில் சுமார் 74.9% பேர் சிங்களவர்கள். 11.1% பேர் இலங்கைத் தமிழர்கள், 9.3% பேர் சோனகர் (முஸ்லிம்கள்), மற்றும் 4.1% பேர் இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்கள் ஆவர். சிங்கள மொழி "இந்தோ-ஆரிய" மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது. இது வட இந்தியாவில் பேசப்படும் குஜராத்தி, மராத்தி போன்ற மொழிகளுடன் தொடர்புடையது. ஆனால், புவியியல் ரீதியாக இலங்கை தென் இந்தியாவுக்கு மிக அருகில் உள்ளது. தென் இந்தியாவில் திராவிட மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தமிழ், மலையாளம் போன்ற மொழிகள் பேசப்படுகின்றன. இந்த முரண்பாடு ஆராய்ச்சியாளர்களை நீண்ட காலமாகவே குழப்பி வந்துள்ளது.

வரலாற்று நூல்களின்படி, கி.மு. 5-ஆம் நூற்றாண்டில் இளவரசன் விஜயன் என்பவன் தனது 700 தோழர்களுடன் வட இந்தியாவின் "லாலா" (லாட தேசம் - தற்போதைய குஜராத் அல்லது வங்காளம் பகுதி என்று நம்பப்படுகிறது) பகுதியிலிருந்து இலங்கைக்கு வந்து குடியேறினான். இவர்களே சிங்கள மக்களின் முன்னோடிகள் என்று நம்பப்படுகிறது. ஆனால், முந்தைய காலங்களில் நடத்தப்பட்ட மரபணு ஆய்வுகள் குறைந்த தொழில்நுட்ப வசதிகளுடன் மேற்கொள்ளப்பட்டதால், இந்த வரலாற்றை முழுமையாக உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை. எனவே, இந்த புதிய ஆய்வில் மிக உயர்ந்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி (High-resolution genetic study), சிங்கள மக்களின் மரபணு மூலத்தை மிகத் துல்லியமாக ஆராய்ந்துள்ளனர்.
சிங்களவர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் இடையிலான நெருங்கிய தொடர்பு
இந்த ஆய்வின் மிக முக்கியமான மற்றும் சுவாரஸ்யமான கண்டுபிடிப்பு என்னவென்றால், இலங்கையில் வாழும் சிங்களவர்களுக்கும், இலங்கைத் தமிழர்களுக்கும் இடையே மிக நெருக்கமான மரபணு உறவு உள்ளது என்பதாகும். ஆராய்ச்சியாளர்கள் "அல்லீல் அதிர்வெண் பகுப்பாய்வு" (Allele-frequency-based analysis) என்ற முறையைப் பயன்படுத்தியபோது, சிங்கள மற்றும் தமிழ் மக்கள்தொகைகள் தனித்தனியாக இல்லாமல், ஒரே நெருக்கமான தொகுதியாக (Tight Cluster) காட்சியளித்தன.
இதன் பொருள் என்னவென்றால், வரலாற்றில் இந்த இரண்டு இனக்குழுக்களுக்கும் இடையே மொழி மற்றும் கலாச்சார வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், மரபணு ரீதியாக இவர்களுக்குள் ஆழமான கலப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. "இன எல்லைகள் மற்றும் மொழி எல்லைகளைத் தாண்டி ஒரு வலுவான மரபணுப் பரிமாற்றம் (Gene Flow) நிகழ்ந்துள்ளது" என்று இந்த ஆய்வு கூறுகிறது. அரசியல் மற்றும் சமூகத் தளங்களில் சிங்களவர்களும் தமிழர்களும் தனித்தனி துருவங்களாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், உயிரியல் ரீதியாக அவர்கள் மிகவும் நெருக்கமான உறவினர்கள் என்பதை இந்த ஆய்வு அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபித்துள்ளது. தெற்காசியாவின் பிற பகுதிகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இலங்கையின் இனக்குழுக்கள் தங்களுக்குள் அதிக மரபணு ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
வட இந்தியத் தொடர்பு: விஜயனின் கதை உண்மையா?

சிங்களவர்களின் தோற்றம் குறித்த மற்றொரு முக்கிய கேள்வி, அவர்களின் வட இந்தியத் தொடர்பு பற்றியது. மொழியியல் ரீதியாக சிங்கள மொழிக்கும், வட இந்தியாவின் மராத்தி, குஜராத்தி மற்றும் கொங்கணி மொழிகளுக்கும், மாலத்தீவில் பேசப்படும் திவேஹி மொழிக்கும் இடையே ஒற்றுமைகள் உள்ளன. இதனை மரபணு ரீதியாகவும் இந்த ஆய்வு உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.
ஆய்வின் ஒரு பகுதியாக மேற்கொள்ளப்பட்ட "ஹேப்லோடைப்" (Haplotype-based analysis) பகுப்பாய்வில், சிங்கள மக்களிடம் வட இந்திய வம்சாவளியின் தடயங்கள் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக, மராட்டிய மக்களுடனான (Maratha population) மரபணுத் தொடர்புகள் சிங்களவர்களிடம் காணப்படுவதாக இந்த ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. இது மகாவம்சம் போன்ற நூல்களில் கூறப்பட்டுள்ள, வடமேற்கு இந்தியாவிலிருந்து (குஜராத் அல்லது அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள்) மக்கள் இலங்கைக்கு குடிபெயர்ந்தனர் என்ற வரலாற்றுக் குறிப்புக்கு வலு சேர்க்கிறது. அதாவது, சிங்களவர்களின் முன்னோர்களில் ஒரு பகுதியினர் வடமேற்கு இந்தியாவிலிருந்து வந்திருக்கக் கூடும் என்பதற்கான மரபணு சான்றுகள் இப்போது கிடைத்துள்ளன.
இருப்பினும், இந்த வட இந்தியத் தொடர்பு மட்டுமே சிங்களவர்களின் முழுமையான வரலாறு அல்ல. அவர்கள் இலங்கைக்கு வந்த பிறகு, அங்கிருந்த பூர்வகுடிகள் மற்றும் அண்டை நாடான தென் இந்திய மக்களுடன் (குறிப்பாகத் தமிழர்களுடன்) பெருமளவில் கலந்துள்ளனர். இதன் விளைவாகவே இன்றைய சிங்கள இனக்குழு உருவாகியுள்ளது. எனவே, சிங்களவர்கள் வட இந்திய மற்றும் தென் இந்திய மரபணுக்களின் ஒரு தனித்துவமான கலவை என்று கூறலாம்.
மேற்கு யுரேசிய மரபணுக்களின் தாக்கம்

இந்த ஆய்வில் கண்டறியப்பட்ட மற்றொரு வியக்கத்தக்க தகவல், இலங்கையர்களிடம் காணப்படும் "மேற்கு யுரேசிய" (West Eurasian) மரபணுக்களின் அளவாகும். பொதுவாக, தெற்காசிய மக்களிடம் இந்த வகையான மரபணுக்கள் குறைந்த அளவே காணப்படும். ஆனால், தென் இந்திய மக்களுடன் ஒப்பிடும்போது, இலங்கையர்களிடம் (சிங்களவர் மற்றும் இலங்கைத் தமிழர் இருவரிடமும்) மேற்கு யுரேசிய மரபணுக்களின் தாக்கம் கணிசமாக அதிகமாக உள்ளது.

இது ஏன் ஏற்பட்டது என்பதற்குப் பல காரணங்கள் இருக்கலாம். இலங்கைத் தீவு பண்டைய காலத்திலிருந்தே சர்வதேச கடல் வணிகப் பாதையில் (Silk Route) ஒரு முக்கிய மையமாகத் திகழ்ந்து வந்துள்ளது. அரேபியர்கள், பாரசீகர்கள், கிரேக்கர்கள் மற்றும் ரோமானியர்கள் போன்ற மேற்கத்திய வர்த்தகர்கள் இலங்கையுடன் நீண்டகாலத் தொடர்பில் இருந்துள்ளனர். இந்த வர்த்தகத் தொடர்புகள் மூலமாகவோ அல்லது வடமேற்கு இந்தியாவிலிருந்து (ஈரான் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் எல்லைப்பகுதிகள் வழியாக) வந்த குடியேற்றங்கள் மூலமாகவோ இந்த மரபணுக்கள் இலங்கைக்கு வந்திருக்கலாம் என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகின்றனர்.
குறிப்பாக, தாய்வழி மரபணுக்களை (Maternal Ancestry) ஆராய்ந்தபோது, இலங்கையர்களிடம் மேற்கு யுரேசியத் தொடர்பு தென்னிந்தியர்களை விட அதிகமாக இருந்தது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இது இலங்கையின் தனித்துவமான புவியியல் அமைவிடம் மற்றும் வரலாற்று ரீதியான சர்வதேசத் தொடர்புகளைப் பறைசாற்றுகிறது.

ஆய்வு முறை மற்றும் அதன் நம்பகத்தன்மை
இந்த ஆய்வின் முடிவுகள் மிகவும் நம்பகமானவை என்று கருதப்படுவதற்குக் காரணம், இதில் பயன்படுத்தப்பட்ட நவீன தொழில்நுட்பமாகும்.
ஆராய்ச்சியாளர்கள் நூறாயிரக்கணக்கான "ஆட்டோசோமல் குறிப்பான்களை" (Autosomal markers) ஆய்வு செய்தனர். இதற்கு முன்பு நடந்த ஆய்வுகள் பெரும்பாலும் குறைவான மரபணுப் பகுதிகளை மட்டுமே ஆராய்ந்தன (உதாரணமாக, தாய்வழி அல்லது தந்தைவழி மரபணுக்களை மட்டும்). ஆனால் இந்த ஆய்வு, மனித மரபணுவின் முழுமையான வரைபடத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு நடத்தப்பட்டது.
ஆய்விற்காகச் சிங்கள மற்றும் இலங்கைத் தமிழ் மக்களிடமிருந்து இரத்த மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டன. பின்னர் இந்த மாதிரிகள், உலகெங்கிலும் உள்ள பிற மக்கள்தொகைகளின் (தென் இந்தியர்கள், வட இந்தியர்கள், ஐரோப்பியர்கள், தென்கிழக்கு ஆசியர்கள்) மரபணுத் தரவுகளுடன் ஒப்பிடப்பட்டன. பிசிஏ (PCA - Principal Component Analysis) மற்றும் அட்மிக்ஸர் (Admixture) போன்ற சிக்கலான புள்ளியியல் முறைகளைப் பயன்படுத்தி தரவுகள் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்டன.

இதன் மூலமே சிங்களவர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் இடையிலான நெருக்கம் மற்றும் வட இந்தியத் தொடர்புகள் துல்லியமாகக் கணிக்கப்பட்டன.
இலங்கையின் சமூக மற்றும் அரசியல் சூழலில் மிக முக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியவை. நீண்ட காலமாக, இலங்கையில் சிங்கள மற்றும் தமிழ் இனங்களுக்கு இடையே மோதல்கள் இருந்து வந்துள்ளன. இரு தரப்பினரும் தங்களை முற்றிலும் மாறுபட்டவர்களாகவும், தனித்தனி வரலாறு கொண்டவர்களாகவும் கருதி வந்துள்ளனர். ஆனால், அறிவியல் ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, இருவருமே ஒரே மரபணு மூலத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் சகோதரர்கள் என்பது தெளிவாகிறது.
சிங்களவர்கள் வட இந்தியாவிலிருந்து வந்த "தூய ஆரியர்கள்" என்ற வாதத்தையோ அல்லது தமிழர்கள் அவர்களிடமிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டவர்கள் என்ற வாதத்தையோ மரபியல் முழுமையாக ஆதரிக்கவில்லை. மாறாக, இரு இனங்களும் நூற்றாண்டுகளாக ஒன்றோடொன்று கலந்து, ஒரு பொதுவான மரபுப் பின்னணியை உருவாக்கியுள்ளன. இந்த அறிவியல் உண்மையானது, எதிர்காலத்தில் இரு இன மக்களிடையேயான நல்லிணக்கத்திற்கும் புரிதலுக்கும் ஒரு பாலமாக அமையும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.
தெற்காசியச் சூழலில் இலங்கையின் தனித்துவம்

தெற்காசியாவின் பிற பகுதிகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இலங்கையின் மக்கள்தொகை வரலாறு தனித்துவமானது. இந்தியாவில், ஜாதி மற்றும் மத ரீதியான கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக மரபணுப் பரிமாற்றம் (Endogamy) பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இலங்கையில் இன மற்றும் மொழி வேறுபாடுகளைத் தாண்டி மரபணுப் பரிமாற்றம் தாராளமாக நடந்துள்ளது. இதன் காரணமாகவே, சிங்கள மற்றும் தமிழ் மக்களிடையே மரபணு வேறுபாடுகள் மிகக் குறைவாக உள்ளன.
மேலும், இலங்கையானது இந்தியப் பெருங்கடலில் அமைந்திருப்பதால், அது பல்வேறு வெளிநாட்டு நாகரிகங்களின் சங்கமமாகவும் இருந்துள்ளது. இது இலங்கையர்களின் மரபணுவில் ஒரு பன்முகத்தன்மையை (Diversity) உருவாக்கியுள்ளது. இந்த ஆய்வு, இலங்கையை ஒரு தனித்த "மரபணு அலகு" (Genetic Unit) என்று வரையறுக்க உதவுகிறது.

பிரமலைக் கள்ளரும் சிங்களவரும் வரலாறும் மரபணுவியலும் இணைக்கும் புள்ளிகள்
இந்தியப் பெருங்கடலின் முத்து என்று அழைக்கப்படும் இலங்கையின் மக்கள்தொகை வரலாறு எப்போதும் ஒரு சுவாரஸ்யமான புதிராகவே இருந்து வருகிறது. மொழியியல் ரீதியாகச் சிங்கள மக்கள் வட இந்திய ‘இந்தோ-ஆரிய’ மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றாலும், புவியியல் மற்றும் உயிரியல் ரீதியாக அவர்கள் தென்னிந்தியாவுடன், குறிப்பாகத் தமிழகத்துடன் மிக நெருக்கமான பிணைப்பைக் கொண்டுள்ளனர். இந்த ஆய்வுகளின் வரிசையில், தமிழகத்தின் தென் மாவட்டங்களில், குறிப்பாக மதுரைப் பகுதியில் செறிந்து வாழும் பிரமலைக் கள்ளர் சமூகத்திற்கும், இலங்கையின் சிங்கள மக்களுக்கும் இடையிலான மரபணு மற்றும் வரலாற்றுத் தொடர்பு ஆராய்ச்சியாளர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தும் ஒரு முக்கியத் தலைப்பாகும்.

மரபணு ஆய்வுகள் கூறும் உண்மை
கடந்த சில தசாப்தங்களாக மேற்கொள்ளப்பட்ட பல்வேறு மரபணு ஆய்வுகள் (Genetic Studies), சிங்களவர்களின் மரபணு மூலத்தை ஆராய்ந்துள்ளன. இந்த ஆய்வுகளில் பலவும் சுட்டிக்காட்டும் ஒரு பொதுவான முடிவு என்னவென்றால், சிங்களவர்கள் வட இந்திய வம்சாவளியினராக இருந்தாலும், அவர்களின் மரபணுக்களில் 50 முதல் 70 சதவீதம் வரை தென்னிந்தியத் திராவிடர்களின் பங்களிப்பு உள்ளது என்பதே.
இதில் குறிப்பாகக் கவனிக்கத்தக்க விடயம் யாதெனில், தென்னிந்திய மக்கள்தொகையில், சிங்களவர்களின் மரபணுவுடன் மிக நெருக்கமாகப் பொருந்திப் போகும் சமூகங்களில் பிரமலைக் கள்ளர் சமூகம் முன்னிலை வகிக்கிறது.
பொதுவான மரபணுக்களின் பகிர்வு
சில ஆய்வுகள், சிங்கள மக்களிடம் காணப்படும் சில குறிப்பிட்ட மரபணுக் கூறுகள் (Genetic Markers), பிரமலைக் கள்ளர்களிடமும் அதிக அளவில் காணப்படுவதை உறுதி செய்துள்ளன. இது இரு சமூகங்களுக்கும் இடையே நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு ஏற்பட்ட இனக்கலப்பு அல்லது பொதுவான மூதாதையர் வழியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

புவியியல் அருகாமை
பிரமலைக் கள்ளர்கள் பாரம்பரியமாக வாழும் மதுரை, தேனி, திண்டுக்கல் மற்றும் சிவகங்கை பகுதிகள், பூகோள ரீதியாக இலங்கைக்கு மிக அருகில் அமைந்திருந்த பாண்டிய நாட்டின் முக்கியப் பகுதிகளாகும். இது வரலாற்று ரீதியான தொடர்புகளுக்கு வலு சேர்க்கிறது.
வரலாற்றுப் பின்னணி: பாண்டிய நாட்டுத் தொடர்பு
மகாவம்சம் போன்ற இலங்கையின் வரலாற்று நூல்கள், சிங்கள இனத்தின் தோற்றத்தை இளவரசன் விஜயனின் வருகையுடன் (கி.மு. 5-ஆம் நூற்றாண்டு) தொடங்குகின்றன. விஜயன் வட இந்தியாவிலிருந்து வந்ததாகக் கூறப்பட்டாலும், சிங்கள இனம் ஒரு முழுமையான இனக்குழுவாக உருவானதில் பாண்டிய நாட்டின் பங்கு மிக முக்கியமானது.
திருமண உறவுகள்

இளவரசன் விஜயன் இலங்கையில் குடியேறிய பிறகு, அவனுக்கும் அவனது தோழர்களுக்கும் மணப்பெண்கள் தேவைப்பட்டனர். இதற்காக அவர்கள் மதுரையை ஆண்ட பாண்டிய மன்னனிடம் தூது அனுப்பினர். பாண்டிய மன்னன் தனது மகளையும், அமைச்சர்கள் மற்றும் படைவீரர்களின் மகள்களையும் இலங்கைக்கு அனுப்பி வைத்ததாக மகாவம்சம் குறிப்பிடுகிறது. பாண்டிய நாட்டுப் இளவரசியே விஜயனின் பட்டத்து ராணியானார்.
படைவீரர்களின் குடியேற்றம்

பாண்டிய நாடு என்பது போர் மரபுகளுக்குப் பெயர் பெற்ற ஒரு நிலம். கள்ளர், மறவர் போன்ற சமூகங்கள் பாண்டிய நாட்டின் போர்ப்படையில் முக்கிய அங்கம் வகித்தன. இலங்கையின் வரலாற்றில் ஏற்பட்ட பல்வேறு அரசியல் மாற்றங்கள் மற்றும் போர்களின் போது, தமிழகத்திலிருந்து சென்ற படைவீரர்கள் இலங்கையில் தங்கி, அங்கேயே சிங்கள சமூகத்துடன் கலந்துவிட்டதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் அதிகம்.
சமூக மற்றும் கலாச்சார ஒற்றுமைகள்
மரபணு ரீதியாக மட்டுமல்லாமல், சில மானுடவியல் (Anthropological) பார்வைகளிலும் பிரமலைக் கள்ளர்களுக்கும் பண்டைய சிங்களச் சமூக அமைப்புகளுக்கும் இடையே சில ஒற்றுமைகள் விவாதிக்கப்படுகின்றன:
குல முறை: பிரமலைக் கள்ளர்களிடம் மிக வலுவான கிளை அல்லது குல முறை (Lineage system) உள்ளது. இதேபோன்ற இறுக்கமான சமூகக் கட்டமைப்புகள் பண்டைய சிங்கள கிராமியச் சமூகங்களிலும் காணப்படுகின்றன.
விவசாயம் மற்றும் போர்
இரண்டு சமூகங்களுமே வரலாற்று ரீதியாக விவசாயத்தையும், தேவைப்படும்போது போர்த் தொழிலையும் முதன்மையாகக் கொண்டவையாக இருந்துள்ளன. நிலத்தின் மீதான பிடிப்பும், வீர மரபும் இருவரிடமும் காணப்படும் பொதுவான பண்புகளாகும்.
உடல்வாகு

ஆரம்பகால மானுடவியல் ஆய்வாளர்கள், சிங்களவர்களுக்கும் தென்னிந்தியாவின் கள்ளர், மறவர் போன்ற இனக்குழுக்களுக்கும் இடையே மண்டையோட்டு அமைப்பு மற்றும் உடல்வாகில் ஒற்றுமைகள் இருப்பதைப் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஆய்வின் முக்கியத்துவம்

"ஏன் பிரமலைக் கள்ளர்கள்?" என்ற கேள்வி எழலாம். மரபணு ஆய்வாளர்கள் மாதிரிகளைச் சேகரிக்கும்போது, கலப்பு அதிகம் ஏற்படாத, பழமை வாய்ந்த மற்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட புவியியல் எல்லைக்குள் வாழும் சமூகங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். அந்த வகையில், பிரமலைக் கள்ளர் சமூகம் பாண்டிய நாட்டின் ஆதிக்குடிகளில் ஒருவராகவும், நீண்ட காலமாகத் தனித்துவமான அடையாளத்தைப் பேணி வரும் சமூகமாகவும் இருப்பதால், தென்னிந்தியாவின் மரபணுப் பிரதிநிதியாக (Reference Population) அவர்கள் பெரும்பாலும் ஆய்வுகளில் முன்னிறுத்தப்படுகிறார்கள்.
சிங்களவர்களுக்கும் பிரமலைக் கள்ளர்களுக்கும் இடையிலான இந்தத் தொடர்பு, சிங்களவர்கள் "முழுமையான ஆரியர்கள்" என்ற வாதத்தையும், தமிழர்கள் மற்றும் சிங்களவர்கள் "முற்றிலும் வேறுபட்டவர்கள்" என்ற வாதத்தையும் உடைக்கிறது.
இலங்கையின் பெரும்பான்மைச் சமூகமான சிங்களவர்களுக்கும், தமிழகத்தின் வீர மரபுச் சமூகமான பிரமலைக் கள்ளர்களுக்கும் இடையிலான பந்தம், அரசியல் எல்லைகளைத் தாண்டியது. இது வரலாற்றின் பக்கங்களில் திருமண உறவுகளாலும், இடப்பெயர்வுகளாலும், இரத்தக் கலப்பாலும் எழுதப்பட்ட ஒரு கதையாகும்.
முடிவாக, இந்த மரபணு ஆய்வு இலங்கையின் வரலாற்றை ஒரு புதிய கோணத்தில் பார்க்க வைக்கிறது. சிங்கள மக்களின் தோற்றம் பற்றிய கதைகளில் வட இந்தியத் தொடர்பு உண்மைதான் என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது. இளவரசன் விஜயனின் கதை வெறும் புராணக்கதை மட்டுமல்ல, அதில் வரலாற்று உண்மைகளும் புதைந்துள்ளன என்பதை இது உணர்த்துகிறது. அதே நேரத்தில், இலங்கைக்கு வந்த பிறகு சிங்கள முன்னோர்கள் உள்ளூர் மக்களுடனும், தென் இந்தியத் தமிழர்களுடனும் பெருமளவில் கலந்துள்ளனர் என்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மையாகிறது.
சிங்களவர்களும் தமிழர்களும் வேற்றுமையில் ஒற்றுமை கொண்டவர்கள் அல்ல, மாறாக "ஒற்றுமையில் வேற்றுமை" கொண்டவர்கள்.

மரபணு ரீதியாக அவர்கள் ஒரே மரத்தின் இரு கிளைகள் போன்றவர்கள். மொழி வேறுபட்டாலும், இரத்தம் ஒன்றுதான் என்பதை இந்த ஆய்வு ஆணித்தரமாக எடுத்துரைக்கிறது. எதிர்காலத்தில் இலங்கையின் வரலாறு எழுதப்படும்போது, இந்த மரபணு ஆய்வின் முடிவுகள் மிக முக்கியப் பங்காற்றும் என்பதில் ஐயமில்லை. அறிவியல் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கும் பாடம் ஒன்றுதான் - மனிதர்களுக்குள் இருக்கும் வேற்றுமைகளை விட ஒற்றுமைகளே அதிகம்.
Source: Reconstructing the population history of the Sinhalese, the major ethnic group in Śrī Laṅkā - Prajjval Pratap Singh and Team (2023)